Mercedes W204 – Opinie, usterki i historia. Czy to ostatnia pancerna Klasa C?

Pamiętamy lata, w których gwiazda na masce była nieco… matowa. MIlenijny przełom nie należał do najbardziej udanego okresu marki Mercedes-Benz. Model W203, ale nie tylko on, zostawił po sobie wspomnienie korozji i humorzastej elektroniki. Koncern nie mógł sobie pozwolić na kolejną wpadkę, jego wystarczająco już podupadł. Projekt W204, wart miliardy euro, miał jeden cel: przywrócić wiarę w to, że Mercedes to auto na pokolenia.

Dziś, gdy współczesna motoryzacja coraz bardziej przypomina jednorazowe urządzenia AGD, W204 wyrasta na ikonę – samochód, który zamknął pewien etap w historii marki, robiąc to z klasą i niespotykaną dziś wytrzymałością.

W204 to projekt, który wyjątkowo dobrze oparł się upływowi czasu. Jego sylwetka ma w sobie coś z klasycznego, dobrze skrojonego garnituru – jest zwarta, może nawet muskularna, ale też pozbawiona zbędnego baroku. Charakterystyczny kształt klina nadaje mu dynamiki nawet wtedy, gdy stoi na parkingu pod supermarketem.

Największą robotę robią tu ostre, odważne przetłoczenia. Linia biegnąca wzdłuż boku, wznosząca się od przedniego nadkola aż po tylne lampy, optycznie obniża przód i dodaje autu muskulatury. To właśnie te detale sprawiają, że W204 na tle dzisiejszych, coraz bardziej obłych i zunifikowanych samochodów, wygląda – może nawet coraz bardziej – z charakterem i „pazurem”.

Wnętrze W204 to temat na osobną opowieść. W pierwszych latach produkcji (2007–2010) Mercedes postawił na solidność kosztem wizualnego przepychu. Materiały były pancerne, ale ich faktura mogła wydawać się nieco surowa. Co ciekawe, egzemplarze z tych lat miały swój bardzo charakterystyczny, specyficzny zapach – nieco techniczny, przypominający kredki świecowe, który dla wielu fanów stał się znakiem rozpoznawczym modelu.

Prawdziwa rewolucja przyszła jednak wraz z liftingiem w 2011 roku. Niemcy zmienili wtedy ponad 2000 części, a wnętrze przeszło totalną metamorfozę:

• Materiały premium: Twarde plastiki ustąpiły miejsca miękkim wykończeniom, a deska rozdzielcza upodobniła się do luksusowego modelu CLS.
• Koniec „zapachu kredki”: Wraz z nowymi materiałami wykończeniowymi, charakterystyczna woń pierwszych roczników zniknęła, ustępując miejsca zapachowi typowemu dla nowoczesnych limuzyn klasy wyższej.
• Ergonomia i pomysł kokpitu:  został zaczerpnięty w większej klasy E (w212), za co otrzymał słowa uznania, bo w swoim czasie w212 uznawany był za wzór ergonomii. 
• Ekran zintegrowany: Po liftingu zniknęła wysuwana klapka zasłaniająca ekran, a wyświetlacz został na stałe wpisany w linię deski, co dodało kabinie elegancji.

Niewiele osób zdaje sobie sprawę, że W204 to pierworodne dziecko ery cyfrowej, które zanim w ogóle dotknęło asfaltu, spędziło lata w wirtualnym „Matrixie”. Już w 2003 roku inżynierowie ze Stuttgartu stworzyli cyfrowy prototyp „ważący” zawrotne 2,1 terabajta – w tamtych czasach była to objętość danych, która mogłaby zawstydzić niejedno centrum obliczeniowe. To właśnie na tym wirtualnym sobowtórze bezlitośnie przeprowadzano symulacje zderzeniowe, a samochód „przejechał” imponujące 24 miliony wirtualnych kilometrów w każdym możliwym klimacie i warunkach drogowych. Dopiero gdy świat zer i jedynek potwierdził inżynierską perfekcję, Mercedes zdecydował się wykuć ten projekt w stali i aluminium. Co ciekawe, pewność twórców co do finalnego efektu była tak wielka, że już we wrześniu 2004 roku – na długo przed oficjalną premierą – koncern złożył wniosek patentowy na wygląd zewnętrzny nowej Klasy C.

• Dwie twarze klasy C: W204 jako pierwszy zaoferował dwa zupełnie różne pasy przednie – klasyczny z gwiazdą na masce (Elegance) i sportowy z wielkim logo na grillu (Avantgarde).
• Agility Control: W standardzie montowano zawieszenie, które dzięki genialnie prostemu systemowi zaworów dostosowywało siłę tłumienia do nawierzchni bez udziału skomplikowanej elektroniki.
• Rekordzista Auto Świata: Słynny test długodystansowy udowodnił, że ten model potrafi przejechać ponad 400-500 tys. km i po rozebraniu na części wciąż prezentować nienaganny stan gładzi cylindrowych.
• Skrzynia 7G Tronic Plus:  Mercedes W204 po liftingu otrzymał nową przekładnie, która charakteryzwoała się o wiele bardziej płynną, elastyczną i szybsza pracą, dzięki czemu istotnie poprawiła się przyjemność i dynamika jazdy.

Jeśli standardowe W204 jest dżentelmenem, to C63 AMG jest dżentelmenem w ciężkich butach. Pod maską pracuje legendarny silnik M156 – wolnossąca jednostka o pojemności 6.2 litra, która w „podstawowej” wersji generuje 457 KM i dźwięk, przy którym współczesne silniki turbo brzmią jak urządzenia biurowe. Powstawały też odmiany o mocy 517 KM (jak C 63 AMG Coupé Black Series). Co by nie mówić, to ostatnie wolnossące V8 w historii AMG. Jako ciekawostkę warto dodać, że pojemność, choć marketingowo określana jako 6.3, w rzeczywistości wynosiła 6208 cm³. To bez wątpienia jedna z najlepszych lokat kapitału w tym segmencie.

Mimo pancernej opinii, warto pamiętać o kilku detalach:

• Tylna rama pomocnicza (sanki): To największy „straszak”. Potrafią rdzewieć od środka, ale Mercedes często wymienia je w ramach gestu handlowego nawet po latach. Z ostatnich doniesień, akceptowalny wiek samochodu nie może przekroczyć 15lat. 
• Łańcuch rozrządu w M271: Wersje Kompressor i CGI wymagają czujności przy około 120-150 tys. km.
• Blokada kierownicy (ELV): Mały silniczek rygla potrafi odmówić posłuszeństwa w najmniej odpowiednim momencie.

Mercedes W204 to propozycja dla tych, którzy szukają złotego środka. Z jednej strony to wciąż nowoczesne i bezpieczne auto, które nie boi się długich tras, a z drugiej – mechaniczna konstrukcja, która przy odpowiednim serwisie odwdzięczy się latami bezawaryjnej pracy.

Gdzie kończy się luksus? (Przestrzeń z tyłu) Musimy jednak postawić sprawę jasno: W204 to samochód raczej dla egoisty, pary lub rodziny z małymi dziećmi. O ile z przodu sytuacja jest wzorcowa, o tyle na tylnej kanapie miejsca jest po prostu mało. Wysoki pasażer siedzący za równie wysokim kierowcą szybko przypomni sobie, że Klasa C to wciąż segment aut kompaktowych klasy premium. Jeśli szukasz auta na rodzinne wakacje w komplecie dorosłych osób, musisz spojrzeć w stronę większego brata – modelu W212.

Komfort dowodzenia Zupełnie inne wrażenie odniesiesz, zasiadając za kierownicą. Fotele – zwłaszcza te w wersjach Avantgarde czy z pakietem sportowym – są fenomenalne. Oferują świetne trzymanie boczne i komfort, który pozwala pokonać kilkusetkilometrową trasę bez najmniejszego znużenia. Ergonomia jest tu „starej daty” w najlepszym tego słowa znaczeniu: fizyczne przyciski i logiczne menu sprawiają, że obsługa auta jest intuicyjna od pierwszej minuty.

Naszym okiem: Mercedes W204 to prawdopodobnie ostatnia Klasa C, która daje tak „analogowe” odczucia z prowadzenia. Układ kierowniczy jest precyzyjny, ale nie sztuczny, a zawieszenie (zwłaszcza Agility Control) genialnie łączy stabilność z tłumieniem nierówności. To auto, które nie próbuje Cię oszukać dziesiątkami trybów jazdy – ono po prostu jest dobrze zaprojektowane u podstaw. To idealny most między dwiema epokami motoryzacji.

To typowy objaw awarii rygla kierownicy (ELV). Najczęściej winowajcą jest mały silniczek elektryczny wewnątrz mechanizmu, który po prostu kończy swój żywot. Zamiast kosztownej wymiany całej kolumny kierowniczej w ASO, najskuteczniejszym i najbardziej ekonomicznym rozwiązaniem jest regeneracja rygla lub montaż dedykowanego emulatora, który raz na zawsze eliminuje ten problem.

Liczby nie kłamią. Słynny test długodystansowy przeprowadzony m.in. przez redakcję Auto Świat udowodnił, że ten model potrafi bez większych problemów pokonać dystans rzędu 400–500 tys. km. Po rozebraniu testowego egzemplarza na części okazało się, że stan gładzi cylindrowych i kluczowych podzespołów mechanicznych wciąż był bliski fabrycznemu, co czyni go jednym z najtrwalszych Mercedesów XXI wieku. Ale oczywiście trzeba pamiętać o jednej zasadzie przy zakupie używanego samochodu: „tani Mercedes, to bardzo drogi Mercedes”. Więc unikanie „okazji” to dobry wybór i oszczędności dla budżetu domowego.

Największym „demonem” tego modelu jest korozja tylnych sanek (ramy pomocniczej zawieszenia), które potrafią rdzewieć od wewnątrz. Dobra wiadomość jest taka, że Mercedes świadomy tej wady często wymienia ten element całkowicie bezpłatnie w ramach tzw. gestu handlowego, dlatego przed zakupem warto sprawdzić historię serwisową pod kątem tej akcji.

Wokół diesli w W204 narosło wiele legend o ich niezniszczalności. Rzeczywistość jest taka, że to świetne motory, ale wymagają od właściciela konkretnej wiedzy technicznej, by nie stały się skarbonką bez dna:

Złoty środek na trasy: Mimo tych kilku „ale”, diesel w W204 to wciąż genialna konstrukcja dla kogoś, kto regularnie pokonuje długie dystanse. Przy odpowiednim serwisie, te jednostki odwdzięczają się kulturą pracy i zasięgiem, którego współczesne hybrydy mogą im tylko pozazdrościć. Diesle w tym modelu to solidne konstrukcje, ale – żeby nie było zbyt różowo – mają swoje humory i wymagają świadomego użytkownika. Jeśli celujesz w popularną rzędową czwórkę, mamy dwie wiadomości:

Rozrząd (lepszy, ale trudniejszy – jednostka OM651): W popularnych czterocylindrówkach łańcuch nie jest tak kapryśny jak w benzynowym M271. Zazwyczaj wytrzymuje solidne 250 tys. km i więcej, jednak inżynierowie umieścili go z tyłu silnika. Oznacza to, że gdy nadejdzie czas wymiany, mechanik musi „wyjąć serce” – wyciągnięcie silnika jest tu koniecznością, co drastycznie podnosi koszty robocizny.

Jeśli chodzi o OM642 (V6), to tutaj łańcuch jest, w zasadzie dożywotni. Zasada jest jednak prosta: jeśli słyszysz „dzwonienie” zaraz po uruchomieniu silnika spod maski, to znak, że łańcuch woła „wymień mnie”.

Kolektory i chłodniczka: Zarówno warianty 4-, jak i 6-cylindrowe borykają się z problemami z klapami w kolektorach dolotowych oraz nieszczelnościami chłodniczki oleju. To usterki, które nie unieruchomią auta natychmiast, ale ignorowane skutecznie zatrują życie i portfel.

Niestety znamy też kilka przypadków zatarcia się silnika OM651 z niewiadomych przyczyn (samochód zadbany i serwisowany). Na szczęście, były to bardzo sporadyczne przypadki