Mercedes W213 (2016-23) – Opinie i Poradnik Zakupowy.

W świecie motoryzacji nie brakuje samochodów, które mają status legendy. Klasa E Mercedesa od lat cieszy się renomą solidnego, komfortowego i prestiżowego auta klasy wyższej. Model W213, produkowany od 2016 do 2023 roku, kontynuował tę tradycję, jednocześnie wprowadzając ją w zupełnie nową erę technologii. To auto, które stara się łączyć klasykę z nowoczesnością i choć nie jest pozbawione wad, ma wiele do zaoferowania osobom szukającym dopracowanej limuzyny klasy premium.

Mercedes W213 odszedł od bardziej klasycznego i nieco surowego wyglądu W212 na rzecz opływowej, miękkiej linii nadwozia. Choć dla niektórych fanów „starego Mercedesa” nowa stylistyka może wydawać się mniej charakterystyczna, trudno zaprzeczyć, że W213 prezentuje się dojrzale i elegancko.

Przód nawiązuje do mniejszych i większych braci – Klasy C i Klasy S – co pozwala marce tworzyć spójną gamę modelową. Projektanci zdecydowali się też na bardziej nowoczesne detale – od reflektorów MULTIBEAM LED po smukłe tylne lampy, które w wersji po liftingu (2020) nabrały jeszcze więcej charakteru. Lifting wprowadził nie tylko zmiany wizualne, ale też szereg modyfikacji technicznych – o tym jednak za chwilę.

We wnętrzu natomiast zaszła prawdziwa rewolucja. Mercedes postawił na cyfrowość – dwa szerokie ekrany (początkowo 2×10,25”, później nawet 2×12,3”) tworzą tzw. Widescreen Cockpit. Jest elegancko, nowocześnie, choć trzeba uczciwie przyznać – nie każdemu przypadnie do gustu sterowanie większością funkcji przez dotykowe panele. Tradycjonaliści mogą czuć się nieco zagubieni, szczególnie przy wersji z systemem MBUX, gdzie wiele funkcji dostępnych jest przez sterowanie głosowe lub gładziki.

W212 w wersji po liftingu (2013–2016) był samochodem dojrzałym i komfortowym, ale w dużej mierze bazującym na konwencjonalnych rozwiązaniach. W213 to już zupełnie inna historia. Przede wszystkim – systemy wspomagania. Mercedes zaoferował pakiet Intelligent Drive, w skład którego wchodzą m.in. aktywny tempomat (Distronic), asystent pasa ruchu, funkcje półautonomicznej jazdy w korku, systemy antykolizyjne, a także zestaw kamer 360 stopni. Niektóre z tych rozwiązań były dostępne wcześniej, ale dopiero w W213 działały płynnie i realnie zwiększały bezpieczeństwo oraz komfort.

Zmieniono też architekturę pojazdu. W213 powstał na platformie MRA (Modular Rear Architecture), znanej z klasy C i S, ale dostosowanej do rozmiarów klasy E. To przełożyło się na poprawę sztywności nadwozia, lepszy rozkład masy i bardziej dopracowane właściwości jezdne. Komfort jazdy to bezsprzecznie jeden z największych atutów tego modelu. W wersjach z zawieszeniem pneumatycznym Air Body Control auto niemal płynie po drodze, choć nawet w standardowych wersjach z konwencjonalnym zawieszeniem, komfort podróżowania stoi na wysokim poziomie.

W zakresie napędu – duża zmiana. Mercedes stopniowo rezygnował z silników V6, zastępując je nowymi jednostkami rzędowymi. Nowoczesne diesle OM654 (2.0) i OM656 (3.0) to konstrukcje lekkie, dynamiczne i oszczędne. W wersjach benzynowych pojawił się m.in. silnik M264 oraz sześciocylindrowy M256 – także z technologią EQ Boost, czyli mikrohybrydą. Dla tych, którzy chcą oszczędzać paliwo, dostępne były wersje plug-in hybrid (zarówno benzynowe, jak i wysokoprężne), które w mieście pozwalały na jazdę na samym prądzie do 30–50 km.

Mimo ogromnych zmian, Mercedes pozostał wierny swojemu DNA. Nadal mamy do czynienia z autem klasy biznes, które potrafi pokonać setki kilometrów w ciszy i komforcie, nie męcząc kierowcy ani pasażerów. Dbałość o detale, solidność wykonania wnętrza i elegancka prezencja to cechy, które wciąż są obecne. Mercedes nie zapomniał również o fanach klasyki – wersje z pakietem Exclusive zachowują tradycyjne elementy designu, jak klasyczna atrapa chłodnicy z gwiazdą na masce.

Mercedes W213, jak każde nowoczesne auto, nie jest wolne od problemów. Po pierwsze – elektronika. Wersje z systemem MBUX potrafią sprawiać problemy – od zawieszeń systemu, przez błędy sterowania dotykowego, aż po problemy z komendami głosowymi. Systemy wspomagające jazdę bywają zbyt czułe – np. asystent pasa potrafi zareagować nerwowo, a aktywny hamulec może wywołać fałszywy alarm.

Zawieszenie pneumatyczne oferuje genialny komfort, ale po latach może generować koszty – miechy, kompresor, zawory poziomujące to elementy drogie w serwisie. Warto sprawdzić ich stan, szczególnie przy egzemplarzach z dużym przebiegiem.

Silniki diesla OM654 i OM656 są bardzo udane – oferują niskie spalanie, dobrą kulturę pracy i niezłe osiągi. Jednakże w przypadku aut jeżdżących głównie po mieście pojawia się ryzyko zapchania filtra DPF lub problemów z Adblue, czy z popychaczami . Wersje benzynowe, szczególnie z mikrohybrydą EQ Boost, wymagają zadbania o akumulator 48V – jego awaria nie jest tania.

Wersje plug-in hybrid mają sens w eksploatacji miejskiej, ale ich bagażnik jest mniejszy (przez obecność baterii), a koszty serwisu wyższe. W dodatku nie każdy egzemplarz był ładowany zgodnie z zaleceniami, co może skrócić żywotność baterii.

Niektóre egzemplarze, zwłaszcza flotowe, mogą mieć ogromne przebiegi i być „zmęczone” życiem – zwłaszcza wnętrze i układ jezdny mogą nosić ślady intensywnej eksploatacji. Warto zwracać uwagę na historię serwisową i rzeczywisty przebieg – nie każdy egzemplarz z 300 tys. km na liczniku jest gorszy od tego z 130 tys., ale kluczowa jest dbałość poprzedniego właściciela.

Zalety:

• Bardzo wysoki komfort jazdy
• Nowoczesne, przestronne i eleganckie wnętrze
• Bogate wyposażenie i zaawansowane systemy wspomagające
• Duży wybór wersji silnikowych, w tym oszczędne diesle i hybrydy
• Wysoka jakość wykonania

Wady:

• Wysokie koszty napraw zawieszenia pneumatycznego
• Potencjalne problemy z elektroniką i systemem MBUX
• Wrażliwość niektórych silników na styl eksploatacji (jazda miejska, jakość paliwa)
• Duże przebiegi w egzemplarzach flotowych

Mercedes W213 to samochód, który nie próbuje być wszystkim dla wszystkich. To auto, które najlepiej doceni kierowca szukający komfortu, elegancji i nowoczesnych rozwiązań, ale jednocześnie gotowy na nieco wyższe koszty eksploatacji. Nie jest to model idealny – inne marki, jak BMW czy Audi, oferują równie ciekawe propozycje, często z bardziej sportowym charakterem lub lepszą integracją z nowoczesnymi technologiami.

Ale jeśli ktoś szuka auta dojrzałego, z klasą, o wysokiej kulturze pracy i przyjaznym wnętrzu, Mercedes W213 może okazać się świetnym wyborem. Pod warunkiem, że wybierzemy zadbany egzemplarz z pewną historią serwisową – najlepiej z pakietem wyposażenia dostosowanym do naszych potrzeb.

Bo Mercedes klasy E to nie tylko samochód – to doświadczenie. I choć konkurencja nie śpi, Klasa E wciąż ma w sobie to „coś”, co sprawia, że jazda nią po prostu daje przyjemność.

Wybór silnika zależy od indywidualnych preferencji i stylu jazdy, jednak za najbardziej wszechstronne i polecane uchodzą jednostki wysokoprężne. Silnik 2.0d (OM654), zwłaszcza w wersji E 220d (194 KM), uznawany jest za złoty środek między dobrymi osiągami, wysoką kulturą pracy a niskim zużyciem paliwa. Dla osób poszukujących jeszcze lepszej dynamiki doskonałym wyborem będzie sześciocylindrowy diesel 3.0d (OM656).

Wśród jednostek benzynowych dobrą opinią cieszą się silniki 2.0 (M274), montowane m.in. w wersjach E 200 i E 300. Warto jednak pamiętać, że po przebiegu około 200 tys. km mogą pojawić się problemy z łańcuchem rozrządu. Bezwzględnie należy zwrócić uwagę na charakterystyczne dzwonienie podczas rozruchu silnika.

Do najczęściej wymienianych potencjalnych problemów należą:

Choć zapewnia wyjątkowy komfort, z czasem może być źródłem drogich napraw. Awarie dotyczą m.in. miechów, kompresora czy czujników poziomowania.

Zdarzają się problemy z zawieszaniem systemu, błędami w obsłudze dotykowej lub głosowej, a także nadwrażliwością niektórych systemów asystujących.

W wersjach benzynowych z układem miękkiej hybrydy awaria tego elementu jest kosztowna w naprawie.

Problem ten może dotyczyć wczesnych egzemplarzy wersji benzynowej E 300, produkowanej głównie na rynek Stanów Zjednoczonych.

Tak, należy być przygotowanym na koszty wyższe niż w przypadku popularnych marek, ale też znacznie niższe, niż w przypadku innych marek premium. Chyba, że zamiast w ASO, zdecydujemy się na nieżelazne warsztaty specjalizujące się w marce. Dzięki temu koszty napraw i eksploatacji schodzą do bardzo akceptowalnych poziomów, nie obciążając zbytnio budżetu.

Podstawowy serwis olejowy w specjalistycznym warsztacie to koszt około 500-600 zł, a wymiana oleju w skrzyni automatycznej 9G-Tronic (wg. serwisu zalecana co 125 tys. km) może kosztować od 2200 do 3000 zł. Użytkownicy podkreślają, że codzienna eksploatacja jest na akceptowalnym poziomie, a samochód jest dosyć przewidywalny w serwisie.

Duży przebieg, często spotykany w autach poflotowych, nie musi dyskwalifikować pojazdu. Kluczowy jest stan techniczny i udokumentowana historia serwisowa. Egzemplarz z przebiegiem 250-300 tys. km, który był regularnie serwisowany (zwłaszcza z częstszą wymianą oleju w silniku i skrzyni biegów niż zaleca producent), może być w lepszej kondycji niż auto z przebiegiem 150 tys. km, o które poprzedni właściciel nie dbał.

Przed zakupem auta z wysokim przebiegiem absolutnie konieczna jest pełna diagnostyka w ASO lub wyspecjalizowanym serwisie, ze szczególnym uwzględnieniem stanu zawieszenia, skrzyni biegów i ewentualnych wycieków.